Zadumajmy...

-Geburtstag mamy? - zażartował ojciec.

-To je pùstô noc – powiedział pan Bieszk, witając nas w progu. - Môja nënka je ûmarłô. To je kuńc ji żëwôta.

Wpis zacząłem od przytoczenia kilku zdań z książki, którą miałem ostatnio okazje czytać - „Spiewaj Ogrody”, Pawła Huelle. Dzisiaj święto wszystkich świętych, jutro dzień zaduszny. Doskonała okazja aby napisać o specyficznej kulturze funeralnej, która jeszcze niedawno obecna była w mojej rodzinie.

Porozmawiajmy o... "Szóstce" - Mojej pierwszej szkole.

Zbliża się już kwiecień, a więc czas, w którym co roku, niczym Nobunaga Oda podejmuję wszelkich starań aby znaleźć pracę jako nauczyciel. W związku z tym zacząłem wysyłać masę CV i LM po szkołach w powiecie kościerskim, kartuskim, bytowskim, gdańskim i Trójmieście. Nie da się ukryć, że jest to masa pracy. No nic, może szczęście się do mnie uśmiechnie ^_^

Porozmawiajmy o... feriach w Kościerzynie.

      Minął grudzień, a zimy nie było widać. Mijał styczeń roku 2014, a już nieśmiało witaliśmy wiosnę. Taka właśnie jest zima przełomu roku 2013/2014.

Ni stąd ni zowąd spadł upragniony śnieg. Zbieg okoliczności chciał, że pierwszy białe płatki pojawiły się wraz z początkiem ferii szkolnych. To właśnie feriom i zimie, ale nie takiej jaką mamy okazję oglądać przez ostatnie lata, tj. ciepłej, bezśnieżnej, lecz takiej zimnej, srogiej i białej poświęcony będzie dzisiejszy wpis.

Porozmawiajmy o... moim blokowisku.

        Utarło się już, że blokowiska to swego rodzaju maszyny do mieszkania, gdzie człowiek jest malutką istotą, której potrzeby ograniczają się do pracy, mieszkania, czasu wolnego. Kiedy Corbusier przedstawiał swoje idee modernistycznej architektury, zapewne nikt nie spodziewał się, że blokowiska na stałe wpiszą się w scenerię każdego miasta.

Porozmawiajmy o... kościerskich rondach.

    

     Parafrazując Chmielowskiego, „Rondo jakie jest, Kościerzak widzi”. Dla przypomnienia rondo, to skrzyżowanie z ruchem okrężnym, najczęściej z przeszkodą w postaci wysepki.